Kitap hakkında
Ayrılık dediğin, ruhun teninden ağır ağır sökülmesidir, Dikişleri patlamış bir hasret gömleğinin Sahipsiz kollarıyla döver durur boşluğu. Hasret dediğin; yakıcı bir kor değil artık, İçine buz katılmış bir yalnızlık şarabıdır şimdi; Yudumladıkça çölleşen, sustukça kanatan bir zehir. Büyütür de her veda kendi karnında bir “elveda”cenini Kimse bilmez o kelimenin hangi boşluktan aşağı Kendi kıyametine düştüğünü…