Kitap hakkında
Kimileyin hüzün tek başına konuşur Kimse görmeden kimse duymadan Issızlıkta kime yakardığını bilmeden umarsızlıkla Dağlara, denizlere, ıhlamur ağaçlarına bakarken Maviye toprağa yeşile boyarken gözlerini Ne kağıt ister ne kalem Kimileyin hüzün tek başına konuşur Tek başına yalnızlığın hırçın ezgisinde Gözlerini bu kocman dünyaya diker Acıyan kırılmış bakışlarla bakar yüzeysel sevinçlere'