Kitap hakkında
Şarkı Kadınım, zenginlikle doldurduğunda aynı kupası seni Yumuşak ateş oldun bir bulut inceliğiyle, Zor yıldızlar yüzdü göz yerine yüzünde, Durdun, gelip durdum gölgende: Döndün, buza döndü o göle Ah, kadınım. Kadınım, okşadığında deniz seni Mermerden köpük oldun, olmayan dili. Ne zaman açacak ateş gömütünü? Ne zaman salacak dalga köpüğünü? Ne ölüyorsun, ne dönüyorsun geri Ah, kadınım Kadınım, yel öptüğünde seni Ezgin yaptın bir denizkabuğu gibi onu. İzliyorum hâlâ suların ve yelin yolunu O andan beri, yüreğimin türkünü duyduğu Ve kırılıp kötü sevgililerin malı olduğu Ah, kadınım.