Kitap hakkında
Dinmeyen sen şimdi sabrımın taşını yuvarlarsın uzatırım saçları, tırnakları, anları beklesem büyür müsün sen çocuk? ırmaklar genişliyor, dallanıp budaklanıyor ağaç... sen şimdi sabrımın taşını yuvarlarsın gizime bir ilmek daha atarım ben böylece bir kakül iner o çıplak alına alın o ki saçtan kırışmaz zerresi kırışır seni beklemekle geçen zaman belki hiç gelmezsin!