Kitap hakkında
Behçet Necatigil dizeleriyle örülmüş bir fotoğraf albümü okumaya hazır mısınız? İki fotoğrafı da yerlerine bırakıp yatağa uzandım. tavana bakıp düşündüm biraz, katre’yi, meryem’i, bir fotoğrafın yazılıp yazılmayacağını, sonra yine katre’yi… aşık olmuştum, orası kesindi. duygularımı başka türlü adlandırmam mümkün değildi, aşktı bu, biliyordum. İçimden son sürat koşmak geliyordu. uykum vardı ama uyuyabileceğimi sanmıyordum. hem koşup hem uyusam olmaz mıydı. sonunda onu rüyamda görebileceğim yalanıyla kandırmak zorunda kaldım kendimi, yatağa tekrar uzanmak için. başucumdaki lambayı söndürüp yattım. o an mutluluktan ölebilirdim. hiç aşktan ölünür mü?