Kitap hakkında
“İçim acıyor!” diyorum, “Geçer! Elbette geçer!” diyorsun. “Ya hiç ummadığım yerden geçersen, yeniden sızlamaya başlarsa yüreğim.” diyorum. Susuyorsun! … Suskunluğun sesini geçecek, gözlerin asılı kalacak tavana, Küçücük, silik bir nokta gibi eriyip giderken umutların, yenilgiye tatmış cümleler daha hızlı koşacak usunda. Bilirsin, insanı en çok içine attıkları yaralar. … Bazen yalnızlık insanın içine öylesine işler ki! Hayal kurarken bile tek kişilik olduğunu fark edersin. … Düğümü içten atsan tene, dıştan atsan göze batarsın.