Kitap hakkında
HAZANNÜMA Yaprakları dökülmüş şehrin Sonbahar ha geldi ha gelecek Toprak sarısı yalnızlıklar Sayfa sayfa doldu gözleri Kadının Satır satır ağladı Hâlâ aynı melodiydi Dimağına kazınan Bakır tenli yaprakların hüzün dolu şarkısı. Dünya bir Hazangâh İstanbul Hazannüma Hazan giymişti kadın Aşkı ha bitti ha bitecek