Kitap hakkında
İnsan sevdiğini öldüğünde değil, hatırasını yitirdiğinde kaybeder; ölüm acısından beterdir, sevdiğinin yüzünü dahi anımsayamamak. Yoksa senelerin geçmesinden neden korkar insan, kaybettiğine adım adım yaklaştığını bildiği halde? Prosnogozi hastası bir kadın, bu hayatta sevdiği ve görmeyi belki de tek istediği yüzü kaybetmiş yaralı bir âşık... Tek gerçeğim diye kendisine seslenen kadına panzehir olabilmek için zehir olmak zorunda kalan bir adam… Aşk, yara, yalan, gerçek, dostluk, sevgi... Her şey burada iç içe… Bir sevdanın ilmek ilmek işlenmesinin, yaralanmasının, sarılmasının hikâyesi... “İnsan beyni unutsa da sevdiğini, kalp bir kez sevdiği bir yüreği daima hatırlar...”