Kitap hakkında
"Endülüs, medeniyetimizin en uzak batıda hüküm ferma olduğu toprakları anlatıyor. O toprakların şehirlerini, o şehirlere can veren ruh veren isimleri anlatıyor." Sıkıştığı son köşede son hasta, Hanedanın son evladı, Terk ederken El-Hamra Sarayını, Muhammed Ebu Abdullah Hissetmişti göğsündeki dermansız ağrıyı, Başlamıştı hırsından ağlamaya. Hıçkırıklar, kırıklıklar diz boyu; Durumu fark eden anne Fatıma Doldurdu ağzını sövgü sözlerle, Gıcırdattı mercan dişlerini Son sözü oldu sözlerin en acısı Dedi ki: “Ağla oğul ağla! Kapkara yazmalar bağla! Farkı kalmasın Ölünün sağla Ey dünyanın kiracısı Kendini adam sanırsın ne hakla? Erkekler gibi yurdunu Koruyamayana nedir düşen; Elbet kadınlar misali Ağlamak… Sana ancak ey sefil çocuk İşte böylesi müstehak… Vah Endülüs vah! Ve Lâ galibe illa Allah!”