Kitap hakkında
“Büyüklerin hatıraları olur da çocukların olmaz mı?” sorusu, bu yolculuğun çıkış noktası oldu. Hatıralar bir yaşa, bir zamana ait değil. Çocukluk, gençliğe atılan adım ve sonraki yıllar birbirinden kopuk durmuyor; birinin duygusu diğerinin içine sızıyor. Çünkü insan yaş aldıkça bambaşka birine dönüşmez. İçindeki çocuk, içindeki genç ve bugünkü hâliyle aynı yolda yürümeye devam eder. Bu yüzden kitapta yalnızca çocukluk anıları değil, zamanla değişen bakışın izleri de yer alıyor. Hatıralar birbirine yaslanarak ilerliyor. Tıpkı hayatta olduğu gibi biri bittiğinde diğeri başlıyor. Hatıraları kaleme alırken sade bir dil tercih ettim. On yaş ve üzeri çocukların da zorlanmadan okuyabileceği, uzun tasvirlerle yorulmayan bir anlatım olsun istedim.